كه ساقه و ضلع آن را مىخورند و از آن رب درست مىكنند تميز و تشخيص داد بدين شرح كه برگهاى آن بزرگ و نظير كف‌دستى مىباشند . كه باز باشد . ساقهء آن كلفت و همچنين ريشه‌هاى آنكه زرد رنگ هستند . گلهايش كوچك و سفيد و به شكل خوشه مىباشند . قسمت طبى آن : ريشهء دندانه‌دار آن بعد از اينكه سه سال از كشت آن بگذرد در ماه مهر و آبان به مصرف طب مىرسد . مواد فعالهء آن : عبارت است از گلوكزايمودين وايمودين آزاد ، موادى پاك‌كننده . مصرف تدريجى آن معده و جهاز هاضمه را تقويت مىنمايد ، مختصرى قابض و از خونريزى جلوگيرى مىكند و مصرف زياد آن اسهال آور است . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : ( استعمال طبى ندارد ) . ب - از داخل : آشاميدن شيرهء خفيف و رقيق آن براى علاج اسهال و بعضى از امراض كبد مفيد است . دستور تهيهء شيرهء آن اين است كه در هر ليتر آب يك قاشق كوچك غذاخورى از آن بريزند و در هر روز يك فنجان از آن بياشامند . آشاميدن شيرهء مركز آنكه ذيلا شرح آن را مىخوانيم يبوست افراد پير را مخصوصا آن اشخاصى كه مبتلا به مرض تصلّب شرايين باشند معالجه مىنمايد . دستور گرفتن مركز يعنى شيرهء آن بدين منظور اين است كه در هر فنجان آبجوش يك قاشق كوچك غذا - خورى از آن بريزند و يك مرتبه آن را در روز بياشامند . خلاصه و حب‌هاى آن در داروخانه‌ها به فروش مىرسد .